اكبر ترابى شهرضايى

463

آئين كيفرى اسلام (فارسى)

مىگويد : در خانه ؛ در اين صورت جمع بين دو شهادت ممكن نيست . اگر گفته شود : ممكن است در هر دو مكان شرب مسكر كرده است كه يكى را اين شاهد ديده و ديگرى را آن شاهد . مىگوييم : عمل شرب خمر يا مسكر بايد به دو شاهد عادل ثابت گردد ؛ يعنى بر يك عمل دو شاهد شهادت بدهند ؛ اگر به‌طور مطلق مىگفتند ، مىپذيرفتيم ؛ امّا وقتى كه مقيّد به خصوصيّات كردند ، هرچند در جزئىترين مطالب اختلاف باشد ، يكى بگويد : رو به قبله شراب خورد و ديگرى بگويد : پشت به قبله بود . اختلاف ، به اصل شهادت ضربه مىزند . اگر در خصوصيّات مسكر نيز اختلاف كردند ، مثلًا يكى گفت : خمر بود ، و ديگرى گفت : فقّاع بود ؛ يا يكى گفت : عالم به حرمت شرب مسكر بود ، و ديگرى گفت : جاهل بود ، و امثال اين اختلاف‌ها ، حدّ ثابت نمىشود ؛ مگر اين كه يكى بگويد : شرب مسكر كرد ، و ديگرى بگويد : خمر خورده است ، اين‌جا مطلق و مقيّد هستند و تنافى ندارد ؛ پس ، حدّ مترتّب مىگردد .